Help
Options
Didn't know it?
click below
click below
Knew it?
click below
click below
Don't Know
Remaining cards (0)
Know
retry
shuffle
restart
0:00
Embed Code - If you would like this activity on your web page, copy the script below and paste it into your web page.
Normal Size Small Size show me how
Normal Size Small Size show me how
Gymnospermatophyta
nagozalążkowe
| Nazwa łacińska | Nazwa polska | Opis |
|---|---|---|
| taxus baccata | cis pospolity | odm. 'Fastigiata' (irlandzka) - klon żenski, wrażliwa na mrozy, 'Fastigiata Aureomarginata' o liściach żółto obrzeżonych; odm 'Elegantissima' - odm. wczesna, żółte na wiosnę, potem bladożółte i białawe, mrozoodporna, k. żenski; odm. 'cuspidata'-japońska |
| taxus xmedia | cis posredni | T. baccata x T. cuspidata; gatunek mieszańcowy odporny mrozy; odm. 'Hicksii'-klon żeński, wąska odm. 'Wojtek' - klon męski, wąskokolumnowy, zwarty, igły ciemnozielone, długie; odm. b odporna na mróz! |
| abies | jodla | pędy zakończone 3 pakami: 1 glówny i 2 boczne; pow. pędu po oderwaniu igieł gładka, igły przymocowane do pędu stopka; igły równowąskie, zaokrąglone, płaskie, u góry zielone, u dołu dwa białe paski nalotu woskowego; łuski wspierające u szyszki. |
| abies alba | jodla pospolita | duże wymagania co do wilgotności pow.; źle rośnie na gl. mokrych, suchych piaszczystych, ciężkich gliniastych; nie znosi suszy, upałów, niskich temp, skoków temp., zanieczyszczonego pow.; korzenie głębokie; igły rozłożone grzebieniasto; pąki nieożywic. |
| abies nordmanniana | jodla kaukaska | szybki wzrost; długie (3,5-4cm) igły, gęsto ułożone; paki bez żywicy |
| abies homolepis | jodla nikkonska | paki ożywicowane; łuski wspierające ukryte (łacińska nazwa oznacza 'z jednakowymi łuskami'), igły sztywne, łamliwe |
| abies veitchii | jodla Veitcha | paki silnie ożywicowane, czerwonawe, fioletowawe; igły nastroszone, miękkie |
| abies concolor | jodla jednobarwna | poch. Ameryka Płn. (45-60m wys.); pąki silnie ożywicowane; młode pędy oliwkowozielone; b. długa rzadka igła, często szablasto wygięta ku górze, obustronnie jednobarwna, matowa, srebrzysta; małe wym., mrozoodporna, b. popularna w miastach (zaniecz. pow) |
| abies koreana | jodla koreanska | gat. miniaturowy, wolno rosnący; jasne pędy; pąki b.silnie ożywicowane; krótkie, szerokie igły, łukowato wygięte ku gorze, nastroszone, dolna strona kredowobiała; małe fioletowe szyszki nawet u młodych okazów o wys. 1m; pokrój; regularny wąski stożek. |
| pseudotsuga menziesii | daglezja zielona | zimozielone, żywiczne, b. szybko rosnące drzewo z Am. Płn., b. wysokie (30-100m); igły płaskie, 2 białe paski na spodzie, zaostrzone, miękkie; pak wierzchołkowy długi, wrzecionowaty, nieożywicowany; szyszki z długimi trójzębnymi łuskami wsp; odm. glauca |
| taxodium distichum | cyprysnik błotny | rośnie na bagnach lub otoczony woda, wykształca korzenie oddechowe - pneumatofory; 3 rodzaje pędow: drewniejące długop. z pąkami; krótkie pędy boczne opadające jesienią wraz z igłami (ul. skrętoległe, rudzieją),krótkopędy; szyszki rozpadają się na drzewie |
| metasequoia | metasekwoja | stożkowata korona; dwojakiego rodzaju pędy: długopędy i opadające krótkopędy; pąki o ukł. nakrzyżległym, igły-naprzeciwległym; szyszki na długich szypułkach; kora łuszczy się strzępiastymi pasmami; gat, swiatłożądny, dobrze znosi warunki miejskie i susze. |
| sequoiadendron | mamutowiec olbrzymi | szydlaste igły, zimozielone, skrętoległe, niebieskawozielone, ułożone w 3 prostnicach, zbiegające się po pędach; czerwona kora; największe drzewo Ameryki Płn.; |
| picea | swierk | szorstki pęd! igły na przekroju czworokątne; igła przytwierdzona do pędu za pomocą trzonka; igły ułożone dachówkowato, ciemnozielone, błyszczące; szyszki zwisają do dołu i opadają w całości; rodzaj światłolubny; płytki talerzowy system korzeniowy. |
| picea abies | swierk pospolity | jedyny rodzimy gat. świerka; 50m, kora czerwonawobrązowa, łuskowata, igły zaostrzone; szyszki duże (10-15cm) o sztywnych łuskach, zaokrąglonych; kilkaset odmian i form; gleby świeże, gliniasto-piaszczyste, chłodne stan., niezbyt suche, czyste powietrze; |
| picea glauca | swierk bialy | 20m; kremowe pędy; igły matowe, szaro-niebieskawo-zielone, zaostrzone, nie kłujące, roztarte cuchną kotem (skunksem); szyszki małe, beżowe z zaokrąglonymi łuskami, otwierają się i opadają jesienią; głębszy system korzeniowy (gl suche), znosi zaniecz. pow. |
| picea glauca 'Conica' | swierk bialy odm. 'Conica' | stożkowata, karłowa odmiana (do 3-4m wys.); igły cienkie delikatne, promienisto odstające, miękkie, żywozielone; wym. większej wilgotności gl., stanowisko osłonięte (od mrozu) ale w pełnym słońcu; podatna na dział. przędziorków; wczesny rozwój na wiosnę. |
| picea pungens | swierk klujacy | 30m; konary i gałęzie ułożone poziomo, regularnie; pędy sztywne pomarańczowo brązowe; igły sztywne, kłujące, szczotkowato nastroszone, matowo, szaro-niebieskie; szyszki słomiaste (łuski jasne, elastyczne, pomarszczone); mocny system korzeniowy; |
| picea omorika | swierk serbski | wąska (2m) strzelista korona; gałęzie elastyczne, często zwisające; igły płaskie, szerokie, wosk. nalot na spodzie, nie kłujące; szyszki małe, jajowate z b. długim ogonkiem, młode fioletowe, charakt. zgrubienie u podstawy sz.; odp. do miast przemysłowych. |
| tsuga canadensis | choina kanadyjska | końce gał. przewisają; igły b. krótkie, płaskie, zaokrąglone, 2 białe paski na spodzie, przymocowane do pędu cienkimi ogonkami; wzdłuż pędów igiełki odwrócone spodem do góry; sz. małe na końcach gał.; duże wym. glebowe; płytki s. korzeniowy; cienioznośna |
| pinus | sosna | długopędy i krótkopędy, z których wyrastają w pęczku igły; rośliny żywiczne; głęboki palowy system korzeniowy; zapłodnienie jesienią, szyszka dojrzewa ok. 2 lata; łuski szyszek sztywne z romboidalną tarczką (o innym zabarwieniu) na końcu; światłożądne |
| pinus cembra | sosna limba | duża, gęsta, jajowata, regularna korona; 5 długich igieł (5-12cm): sztywne, proste, dużo nalotu woskowego; szyszka przed dojrzeniem fioletowa, opada zamknięta, nasiona nieoskrzydlone, szyszkuje po 50 latach; duża wytrzymałość na niekorzystne warunki. |
| pinus pumila | sosna karlowa (kosolimba) | 0,5m wys.; igły niebieskie, gęsto nastroszone dookoła pędów, biały nalot; wym. wysokiej wilgotności powietrza i stanowiska słonecznego. |
| pinus strobus | sosna wejmutka | korona luźna, stożkowata, potem szeroka i nieregularna; pędy cienkie, giętkie; igły (5-12cm) b. cienkie, miękkie, delikatne; szyszki wydłużone, wygięte (10-20cm), silnie ożywicowane; miękkie drewno, podatne na choroby grzybowe; nie znosi suszy; |
| pinus sylvestris | sosna pospolita | długi pień, parasol gałęzi; kora ceglastoczerwona, od dołu ciemna i głęboko popękana; po 2 igły z nalotem woskowym (szaro-zielone), niezbyt długie, wyraźnie podłużnie skręcone wokół własnej osi; szyszki niewielkie, szare; na gl. jałowe; czyste powietrze! |
| pinus mugo | sosna górska, kosodrzewina | krzew z pokładającymi a potem wznoszącymi się gałęziami, do ok. 3m wys.; kora czarniawa; igły po 2, ciemnozielone bez nalotu, krótkie, proste, gęsto osadzone; szyszki niewielkie, czekoladowe; małe wym. siedliskowe, światłożądna; odm. 'Gnom' i 'Mops'. |
| pinus nigra | sosna czarna | gigantyczne drzewo (30m wys. i 10m śr.) z szeroką koroną (ciężka sylwetka), rośnie szybko; kora prawie czarna, już kilkuletnia łuszczy się; igły po 2: długie, sztywne, ciemnozielone, gęsto ułożone; silny, gł. system korzeniowy; dobrze znosi war. miejskie |
| pinus ponderosa | sosna zolta | najwyższa z uprawianych u nas sosen (45-55m); wewnętrzne warstwy kory żółte; pąki ożywicowane (żywica pachnie terpentyną); igły po 3: sztywne i długie (nawet do 30cm), zielone; szyszki odpadając pozostawiają na pędach wieniec nasadowych, sterylnych łusek; |
| larix | modrzew | konary uł. nieregularnie, prawie poziomo; pędy bruzdkowane, długopędy, krótkopędy z 1 pączkiem; igły miękkie, sezonowe, uł. skrętolegle, na krótkop. skupione wokół pączka; kwiaty jednopienne, żeńskie sterczące, męskie przewisające; szyszki małe, sterczące |
| larix decidua | modrzew europejski | wys. 40m, korona wąska; kora gruba, gł. spękana; młode pędy-zabarwienie zółte; igły żółto-zielone; szyszki: łuski przylegające, wzniesione do góry; b. szybki wzrost (1,5m na rok); sercowaty s. korzeniowy; światłożądny; doskonale znosi formowanie; |
| larix kaempferi | modrzew japoński | 30m wys.; szeroka korona, długie, rozpostarte konary; pędy zaróżowione; igły miękkie szarozielone, niebieskawe; szyszki małe (2-3cm) "różyczkowate", łuski wykrojone, brzegi wygięte na zewn.; żeńskie kwiaty różowe, szyszeczkowate, męskie żółte; odm 'Diana' |
| thuja | zywotnik | zimozielone drzewa,rzadko krzewy; pędy wierzchołkowe wyprostowane; płaskie gałązki z łuskami, szyszki małe, jajowate z 4-6 parami "dachówkowatych" łusek; źle znoszą warunki miejskie, suche gleby; dobrze znoszą strzyżenie, stosowane na formowane żywopłoty. |
| thuja occidentalis | zywotnik zachodni | drzewo do 20m wys. z wąską koroną i krótkimi konarami;kora czerwonawobrązowa łuszczy się długimi pasmami; środkowe łuski z wypukłym gruczołkiem, boczne ze zgiętym ku gałązce końcem; płytki system korzeniowy; koci zapach; trujące; wartościowe drewno. |
| thuja plicata | zywotnik olbrzymi | wysoki (60cm), pnie starszych drzew rozszerzone u nasady, sylwetka stożkowata, młode gałązki zwisają, a dolne u starszych zwisają i zakorzeniają się w ziemi; łuski płaskie, dłuższe i bardziej zaostrzone niż u T. occidentalis; korzeń palowy; długowieczny. |
| thuja orientalis | żywotnik wschodni, biota wschodnia | niskie drzewo (5-10m), sylwetka krzaczasta, jajowata lub zaokrąglona, stare okazy wielopniowe; gałązki wachlarzowato rozgałęzione, gesto, pionowo ustawione, pędy wałeczkowate; niebieskie okrągławe, grube szyszki z odgiętymi hakowatymi wyrostkami |
| chamaecyparis | cyprysik | stożkowata sylwetka; kora łuszczy się włóknistymi pasmami; długi cienki wierzchołek zwisa; łuski drobniejsze niżu żywotników z białym "rysunkiem" na spodzie; łuski środkowe z prawie niewidocznym przeświecającym gruczołkiem żywicznym; niebieskie zabarw. |
| chamaecyparis pisifera | cyprysik groszkowy | drobne łuski, bocznie zaostrzone, wyraźnie odstające, pazurkowato zgięte, ciemnozielone, błyszczące, wyraźne trójkątne plamki na spodzie (X); szyszki małę (6mm) przed dojrzeniem przypominają zielone nasiona grochu; stosunkowo mrozoodporny, większe wym. |
| chamaecyparis lawsoniana | cyprysik Lawsona | najwyższy gatunek cyprysika, konary krótkie odstające, gałązki b. płasko rozgałęzione z rozmytym nalotem woskowym - matowo niebieskawozielone; łuski małe boczne tępo zaostrzone, z ostającymi końcami z znacznie krótsze od środk.; charakt. niebieskawe zab. |
| chamaecyparis nootkatensis | cyprysik nutkajski | młodsze gałązki zwisają jak u Th. plicata; łuski matowe BEZ nalotu woskowego, większe i grubsze niż u innych gat., środk. wypukłe z podłużnym kantem, boczne tępe z odstaj. końcami, roztarte łuski cuchną, szyszki z rogowatym wyrostkiem na każdej łusce. |
| chamaecyparis obtusa | cyprysik tepoluskowy | gałązki wachlarzykowato rozgałęziona; łuski grube, zielone błyszczące, ich wierzchołki tępe, przylegające, środk. nieznacznie wystają ponad boczne; na dolnej stronie wyraźny "Y"; gruczołki dobrze widoczne, największe szyszki u cyprysików;wrażliwy na mrozy |
| juniperus | jalowiec | liście igiełkowate lub łuskowate, albo też igiełkowate po 3 w okółkach; liście igiełkowate zbiegają po pędach albo są od pęu wyraźnie odgraniczone., l. z gruczołkiem żywicznym; wym. glebowe przeciętne; światłolubne; znoszą miasto, suszę, mróz, strzyżenie. |
| juniperus communis | jalowiec pospolity | krzew lub drzewo, u nas nawet 14m wys.; sylwetka zmienna; igły sztywne ostre, kłujące (1-1,5cm) osadzone po 3; korzenie b. długie, elastyczne, giętkie, płytkie, powolny wzrost; szyszkojagody granatowe; |
| juniperus conferta | jalowiec nadbrzeżny | płożący krzew o długich sztywnych, ścielących się po ziemi gałęziach; igły długie (do 2cm), sztywne, ostre, od góry głęboko rynienkowato wyżłobione, przylegające do pędów; szybko rośnie, tworzy jasnozielony dywan; może cierpieć od silnych mrozów i suszy. |
| juniperus sabina | jalowiec sabiński | niski, szeroko rozrastający się krzew ze skośnie odstającymi miotlastymi gałęziami, które stopniowo pokładają się na ziemi i nawet zakorzeniają; drobne łuski, pędy b. cienkie (1mm śr); zapach sabinolu; ekspansywny, zaborczy; lubi gleby wapienne; trujący. |
| juniperus virginiana | jalowiec wirginijski | drzewo, wąska stożkowata korona, kora czerwonawobrązowa, dzieląca się na wąskie pasma; łuski ostro zakończone, igły odstają wyraźnie od pędu, zapach aromatyczny; długi korzeń palowy - starsze okazy źle znoszą przesadzanie; gleby przeciętne, nie za suche. |
| juniperus chinensis | jalowiec chinski | pokrój stożkowy; igły w nasadowej części z plamkami nalotu woskowego; łuski na najmłodszych rozgałęzieniach tępo zakończone, przylegające do pędu; grube wałeczkowate pędy; obfitość buławkowatych zółtych kwiatów męskich; rzadko u nas uprawiany |
| juniperus procumbens | jalowiec rozeslany | niski krzew o sztywnych gałęziach rozpostartych tuż nad ziemią, na szczycie wzniesionych; krótka zielona igła; dobry krzew okrywowy. |
| juniperus x pfitzeriana | jalowiec Pfitzera | mieszaniec J. chinensis i J. sabina; krzaczasty, gałęzie długie i szeroko rozpostarte (starsze pokładają się) z obwisającymi końcami gałązek; zabarwienie jasnoszarozielone; gałązki z łuskami grube wałeczkowate, w głębi krzewów igły; kuliste pąki kwiatowe |
| juniperus horizontalis | jalowiec plozacy | b. niski krzew, zwykle z długimi leżącymi na ziemi pędami, z których podnoszą się ku górze krótkie, grube gałązki pokryte niewielkimi ogłami lub drobnymi łuskami; zab. niebieskawe lub szarozielone, jesienią fioletowawy odcień; słaby zapach sabinolu; |
| juniperus squamata | jalowiec luskowaty | wyprostowany lub rozpostarty krzew; najmłodsze pędy wiotkie, przewisające na końcach; igły, nie łuski; szyszki wąskoeliptyczne, dojrzałe czarne; jeden z najbardziej "niebieskich" jałowców; mniej odporny na mróz, światłolubny, zaciszne, ciepłe miejsce. |
| ginkgo biloba | milorzab dwuklapowy | odm. męska 'Fastigiata' długopędy, krótkopędy; kwiaty dwupienne; cuchnąca osnówka; korzeń palowy; gleby żyzne i świeże; światłolubny, odporny na mrozy i zanieczyszczenia; wzrost powolny, długowieczność; żółte przebarwienie na jesieni; 'chi-chi' |
Created by:
teresa.o
Popular Biology sets